Alpha TV (BETA) - Formula 1 Μονακό Live

Alpha TV (BETA) - Formula 1 Μονακό Live

αχ! αυτή η κρίση !

Μου θυμίζει την "αχ Κούλα" ,την γνωστή πρωταγωνίστρια στα παρατράγουδα την Πάνιας, που της έκανε καμάκι ένας με μια Μερτσέντες και του απαντά
-Ξέρεις ποια είμαι εγώ... εγώ είμαι η αχ Κούλα.
Φοβερό, δεν φτάνει που σε λένε Κούλα να κολλάς και οικειοθελώς στο όνομα σου τον αναστεναγμό!
 Ίσως τελικά να κρύβει κάνα γραμμάριο ευφυΐας, γιατί σου λέει:
 Τι θα ήταν ο Κιχότης χωρίς το Δον μπροστά;
 Τι θα ήταν ο Καραμάντουλας χωρίς το Dr μπροστά;
 Τι θα ήταν  ο Elton John χωρίς το Sir μπροστά;
 Τι θα ήταν ο Γιωργάκης Παπανδρέου χωρίς το πρωθυπουργός μπροστά;
 Τι θα ήταν η κρίση χωρίς το οικονομική μπροστά;
Θα προσπαθήσω να απαντήσω μόνο στο τελευταίο γιατί είμαι σίγουρος ότι όλοι οι άλλοι θα ήταν ένα τίποτα.
Έτσι λοιπόν η κρίση εκτός από οικονομική θα μπορούσε να είναι μία κρίση αξιών (ακούγετε πολύ τελευταία) . Δηλαδή είχαμε ένα κράτος και ένα λαό που είχε αξίες και ... τις έχασε.
Εγώ την μοναδική αξία που θυμάμαι ως λαός να είχαμε , που δεν είμαι και 100% σίγουρος,
είναι το -Εδώ πολυτεχνείο, εδώ πολυτεχνείο
και ως κράτος το -Τζοβόλα δώστα όλα
Κάποιες τέτοιες στιγμές λοιπόν που οι αναμνήσεις εξανεμίζονται σε τόσα σοβαρά θέματα ακολουθώ την περπατημένη, ανατρέχω μια γενεά πίσω και ρωτώ τους σημερινούς ηλικιωμένους .
Για πες ρε μάνα όταν ήσουν 40άρα τι αξίες είχατε!!!!
         
-Ο πατέρα σου έκανε δύο δουλειές για να σας μεγαλώσει, όχι σαν και σας που τρέχετε και φράγκο δεν έχει η τσέπη σας.
-Μπαλώναμε τις κάλτσες και τα σώβρακα, αλλά βέβαια τώρα έχετε μάθει να τα πετάτε
-Με μία τσάντα βγάζατε δημοτικό γυμνάσιο λύκειο και μαθαίνατε γράμματα και ρωτάς τα σημερινά παιδιά την προπαίδεια και σου απαντούν για την Πάττυ
-Με ένα ζευγάρι παπούτσια μεγάλωναν τρία παιδιά και τώρα θέλουν εκατόν τρία και δεν τους φτάνουν.
-Καθόμασταν στα πεζοδρόμια τις γειτονιάς τα βραδάκια κουβεντιάζοντας, ενώ εσείς θέλετε καφετέριες και ταβέρνες.
-Σεβόμασταν τους άντρες μας και τους αγαπούσαμε, όχι σαν και σας που βγάζετε μια γλώσσα παπούτσι.
      ΚΑΙ ΤΈΛΟΣ ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΌ
-ΉΜΑΣΤΑΝ ΦΤΩΧΟΊ ΑΛΛΆ ΉΜΑΣΤΑΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΈΝΟΙ!!!!!!!!!!!!!!!!

Αυτή η κασέτα, με μικρές παραλλαγές, παίζει σε όλη την Ελλαδική επικράτεια από τα στόματα των 55+

ΚΑΛΑΜΑΡΙ Ή ΘΡΑΨΑΛΟ

Χαρακτηριστικό είναι ότι τα καλαμάρια έχουν δέκα πλοκάμια γύρω από το στόμα, από τα οποία τα δύο είναι αρκετά πιο μακριά και στην άκρη τους φέρουν βεντούζες. Τις τελευταίες τις χρησιμοποιούν ως όργανα σύλληψης. Στο πάνω μέρος του σώματος έχουν δύο μεγάλα μάτια και η όρασή τους είναι καλή. Στη ράχη διαθέτουν ένα ασβεστολιθικό όστρακο, το οποίο είναι διάφανο και εύκαμπτο. Στα πλάγια φέρουν δύο πτερύγια. Έχουν χρώμα λευκό προς το μελανή και επιφανειακά λίγο καστανό. Το δέρμα του περιέχει χρωμοφόρα κύτταρα, που του επιτρέπουν να αλλάζει χρώματα με βάση τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Επίσης, η κάτω πλευρά είναι πιο ελαφριά από την επάνω, ώστε να διαθέτει το καλαμάρι το κατάλληλο καμουφλάζ από τη λεία αλλά και από τους εχθρούς του
Τ ο θράψαλο έχει τα ίδια χαρακτηριστικά μόνο τα δυο πλανά πτερύγια είναι πολύ πιο μικρά απ' ότι του καλαμαριού και φυσικά είναι πιο σκληρό και φυσικά αυτό το καθιστά υποδεέστερο του καλαμαριού.
Το μέγεθος τους μπορεί να είναι από 10 εκατοστά έως ....(βλέπε Ιουλιος Βερν).

ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ



καταπληκτικά χρώματα

 Το ψάρεμα του καλαμαριού αποτελεί μια δύσκολη τεχνική.
Η δυσκολία έγκειται στο ότι δεν μπορούμε να καταλάβουμε τσίμπημα στο ψάρεμα του, παρά μόνο μια μικρή αλλαγή στο βάρος που έχει η αρματωσιά μας.
Έτσι λοιπόν μόλις διαπιστώσεις ότι το βάρος της συνολικής σου αρματωσιάς διαφέρει, τότε λοιπόν έχει "κολλήσει" κάποιο καλαμάρι.
Επίσης πρέπει να τονίσουμε ότι και το ψάρεμα της σουπιάς έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά.





γαρίδα ή ψαράκι

 

Οι καλαμαριέρες που κυκλοφορούν στο εμπόριο χωρίζονται κυρίως σε δύο κατηγορίες, υπάρχουν και άλλες κατηγορίες αλλά θα μιλήσουμε σε άλλο άρθρο για αυτές, τώρα θα παραμείνουμε σε αυτές που έχουν σχήμα γαρίδας ή ψαράκι , με ένα μολυβάκι συνήθως στην κάτω πλευρά τους

 

"γουρουνάκι"

και αυτές που ονομάζουμε "γουρουνάκι" χωρίς μολύβι και σχήμα αυγοειδές.

Θα αναφερθούμε αρχικά στο ψάρεμα καλαμαριών από βάρκα.

Η αρματωσιά αποτελείται από τουλάχιστον δυο καλαμαριέρες . Έχει την διάταξη μιας αρματωσιάς με δυο αγκίστρια, όπως ψαρεύουμε την καθετή μόνο που αντί για αγκίστρια τοποθετούμε καλαμαριέρες.

Αυτή η αρματωσιά είναι ιδανική για ρηχά νερά έως 20 μέτρα βάθος.

Οι πετονιές δεν πρέπει να είναι πολύ χοντρές μάνα έως 0,45mm και παράμαλλο 0,30mm έως 0,35mm.

Το μολύβι μας θα πρέπει να είναι έως 100-150gr
Η καλαμαριέρα γαρίδα θα πρέπει να είναι κάτω, κοντά στο μολύβι, αλλά χωρίς να μας σκαλώνει ενώ η καλαμαριέρα γουρουνάκι στην πάνω πλευρά. Η απόσταση τους θα πρέπει να μας εξασφαλίζει ότι δεν θα μπερδεύονται μεταξύ τους, και το παράμαλλο μας θα πρέπει να έχει μάκρος τουλάχιστον 5 εκατοστά. Εάν ο βυθός που ψαρεύουμε έχει έντονα ρεύματα το παράμαλλο μας μπορεί να φτάσει και τα 30 εκατοστά και το βάρος του μολυβιού τα 180 γραμμάρια έτσι ώστε να πατώνει καλά και η μάνα να στέκεται ευθεία για να μπορούν να κολυμπούν καλά οι καλαμαριέρες μας.  

ΕΔΩ ΠΑΠΑΣ,ΕΚΕΙ ΠΑΠΑΣ,ΠΟΥ ΠΗΓΕ Ο ΠΑΠΑΣ!ΕΓΙΝΕ FLUOROCARBON!

     Κάποτε μου είχε εξομολογηθεί ένας ηλικιωμένος ψαράς, αφού πρώτα μου απόσπασε αιώνιο όρκο σιωπής , το μυστικό του πως βγάζει ψάρια!
Φυσικά αφού ο παππούς μας άφησε χρόνους ο όρκος μου δεν ισχύει.
Έτσι λοιπόν μου εξομολογήθηκε ότι όταν ψαρεύει από την βάρκα του, δεν πετάει την πετονιά του κοντά, αλλά αρκετά μακριά ,γιατί η βάρκα κάνει σκιά στον βυθό της θάλασσας και φοβούνται τα ψάρια να περάσουν,άρα λοιπόν δεν θα είχε πιθανότητες να πιάσει ψάρια.
Επίσης μου είχε τεκμηριώσει την άποψη του με διάφορα ντοκιμαντέρ που είχε δει στην τηλεόραση, για τον τρόπο που ακόμα και οι καρχαρίες επιτίθενται στους σερφερ κάνοντας πρώτα βόλτες γύρω από την σκιά που προκαλούν οι σανίδες στον βυθό της θάλασσας και κατόπιν ανεβαίνοντας στη επιφάνεια ... για το μοιραίο!
Δεν γνωρίζω καθόλου αν αυτό περιέχει κάποια δόση ψαρευτική αλήθειας αλλά έρχομαι να συνδέσω τις απόψεις  του παππού με ένα προϊόν που έχει λάβει αρκετό χώρο και χρήμα στο βαλιτσάκι του κάθε ψαρά.

ΠΕΤΟΝΙΕΣ FLUOROCARBON

Δεν θα μιλήσουμε για εμπορικά προϊόντα ούτε για τεχνικά θέματα, απλά θα δούμε με την λογική του παππού τι ακριβώς μας προσφέρει μια "αόρατη" πετονιά.

Το υλικό αυτό λοιπόν είναι νέας γενιάς και δεν έχει καμία σχέση με το νάυλον που περιέχουν οι υπόλοιπες πετονιές.

Ο μοναδικός τρόπος να το δοκιμάσουμε είναι η μέθοδος της φωτιάς. Με έναν αναπτήρα σε μια fluorocarbon πετονιά παρατηρούμε ότι η φλόγα δεν αναπαράγεται και σβήνει, όσες φορές και να το προσπαθήσουμε. Σε αντίθεση οι υπόλοιπες πετονιές αναπαράγουν την φωτιά.

Επίσης είναι ένα υλικό που απορροφά τις ακτίνες φωτός είτε είναι μέρα αλλά και τη νύχτα από το φως του φεγγαριού. Έτσι λοιπόν κρατώντας τον χαμηλό δείκτη διάθλασης δεν προκαλεί σκιές στον βυθό .